Moja plaża - obraz 3D

Kolejnym tematem wyzwania u DANUSI jest RAMKA. Stworzyłam ramę do przestrzennego obrazu pt. "Plaża". O obrazie tym od dawna myślałam. Wiadomo, ogród ma pierwszeństwo, a moje twórcze myśli schodzą na dalszy plan. Z pomocą przyszła mi Danusia i mój wymyślony obraz stał się realnym. Ach ta Danusia, działa jak napęd :))

Czekałam na ładną pogodę, bo większość prac nad tym "dziełem" przeprowadzić musiałam na dworze.
Dziś było dość słonecznie i ostatnia chwila do końca wyzwania. Zabrałam się do dzieła.
Ramy powstały ze styropianu, jaki się przykleja do ścian przy suficie. Musiałam je przyciąć pod odpowiednim kątem, aby utworzyć ramę.

 W pracach nad cięciem miałam pomocnika, moją suczkę, która pilnowała, abym równo ucięła.

Następnie, po dopasowaniu, posmarowałam klejem polimerowym i w celu sklejenia przyłożyłam poszczególne boki. I tu zaczęły się schody!
 Nie mogłam użyć prawdziwych ścisków stolarskich, bo są metalowe i mogły zrobić dziury w delikatnym styropianie. Wpadłam na pomysł wykorzystania starych tasiemek. Tasiemki przytrzymały boki i ramy skleiły się. W tej pracy także wydatnie pomogła mi Bawarka! Patrzyła przez ramię, czy wszystko równo leży :))

 

Gdy ramy się sklejały, ja zajęłam się obrazem. Sklejkę pomalowałam na biało, po wyschnięciu farby, posmarowałam niektóre miejsca klejem i wysypałam na niego drobne kamyczki. Następnie wybrane muszelki i trawę.

Kamyczki zbierane w południowej Anglii, na plaży w Lulworth :) Natomiast kolorowe muszelki zbierane były nad różnymi morzami, nad jakimi odpoczywałam wciągu 35 lat :) Tak, tak! Uwielbiam zbierać muszle, są to cudowne pamiątki. Mam w łazience ogromne, gliniane naczynie, w którym składam owe pamiątki.

 

Zdjęcie przyklejonych muszelek.

W międzyczasie, gdy rama się skleiła, pomalowałam ją białą akrylową farbą z lekkim brzoskwiniowym maźnięciem.  Maźnięcie w kolorze brzoskwini i większość muszelek w podobnych barwach wybrałam dlatego, że obraz zawiśnie w łazience! A łazienka ma właśnie takie ciepłe barwy.

Obraz jest duży, jego wymiary to 90cm x 40cm.

Tak prezentuje się moja "PLAŻA"!

 

Dziękuję wszystkim za uwagę i za to, że mnie odwiedzacie:) Pozdrawiam serdecznie.

Pawanna

Wiosna miłosna

Wiosna! Najpiękniejsza pora roku. Cała przyroda obudziła się już do życia! Ostatnie klucze żurawi dawno przeleciały nad naszą wsią.

A w ogrodzie od dłuższego czasu zaloty.
Ptaki wyśpiewują miłosne trele, żaby w stawie ochoczo rechoczą, nawet moje dzikie pszczółki poczuły miłosne wołanie.....Natura obudziła się, a nawet pulsuje nowym życiem!

Pierwszy zakochał się Reksio. Wika, piękna sąsiadka, stała się obiektem westchnień naszego psa.
Ale Wika jest bardziej skora do zabawy, amory jej nie w głowie!

 Para dzwońców ulotnie zagląda sobie w oczka (zaręczam, to naprawdę nie jest fotomontaż!). Przylatują do karmnika z ziarnami słonecznika.

Ziutek też pływa zakochany w pewnej szarej kaczuszce:)

Niedawno, wśród szuwarów stawu, znalazłam gniazdo, było w nim kilka jajek. Czym prędzej zabrałam pieski i odeszłam.

Natomiast wczoraj zobaczyłam jak po naszym stawie pływa mama z malutkimi ośmioma kaczuszkami. Nie wiem czy to akurat z tego gniazda. Kaczuszki są bardzo malutkie, musiały niedawno się wykluć. Pływały blisko mamuni, ona jest dla nich ostoją:) Tak jak u ludzi i u kaczek matka jest dla dziecka wszystkim :)

 Ach ta wiosna! Zawraca w głowach nawet kaczorom:)

Nie wiem co myśleć o tych dwóch chłopcach...... Chyba odnaleźli siebie.

Moje pszczółki murarki, od dawna  zaczęły działalność twórczą! 

 Wiele rurek jest już zaklejonych, co oznacza złożenie jajeczek i czekanie na wyklucie się larw. Larwy do jesieni przekształcą się w pszczoły, które będą zimowały w kokonach, w rurkach.

Trzmiele też od dawna ciężko pracują, wszak nadszedł czas ciągłego zapylania!

A tu pszczółka? A może osa?

 Ile razy patrzę na owady zapylające kwiaty, przywołuję w pamięci fraszkę Jana Sztaudyngera:
                                 "Rzekła lilia do motyla, nikt nie widzi, niech pan zapyla"!

Prawda jest taka, wiosna to czas miłości i radości! Część ptaków już wysiedziała pierwsze pisklęta. Takiego podlota zobaczyłam na kole ciągniczka. Patrzył mi w oczy i rozdziawił  żółty dziobek. Niedaleko byli rodzice, kosy, niespokojnie obserwowali małego. Zdążyłam zrobić tylko jedno zdjęcie, jak nieudolnie odleciał.

W naszej wsi mamy trzy bocianie gniazda. Wszystkie zajęte. Te same bociany przylatują do gniazd co roku,  My z kolei, wiosną każdego roku czekamy na nie z utęsknieniem i martwimy się czy aby nic się im nie stało. Bociany już od jakiegoś czasu siedzą na jajach, zmieniając się co kilka godzin. Oboje rodzice wysiadują i wychowują młode. Byłam świadkiem jak jeden z nich karmił wysiadującego. Dziwnie wypluwał zdobyty pokarm. Niestety, nie miałam ze sobą aparatu, szkoda, gdyż było to bardzo ciekawe zachowanie:)

  Nawet te mięczaki poczuły wiosenne wibracje:)

My ludzie, też czujemy wiosenne feromony. Nastroje mamy pogodne, więcej chęci do pracy i uśmiechu na co dzień.
Wszystkim życzę dużo uśmiechu, wszak śmiech to zdrowie i ....Kochajmy się i bądźmy dla siebie mili!
Dla Was uwiłam ten wianuszek ze stokrotek :)

Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie.
Pawanna